Sabi ng mga pakalat-kalat na words of wisdom sa Internet, ang tunay na lalaki daw ay walang abs. Ang sabi ko naman, ang tunay na lalaki ay hindi kailangang magkaroon ng abs para masabing guwapo. What's the connection? Nothing, really. I just want to say it.
Pero hindi talaga yan ang purpose ng post na ito. I just want to address the pressing issue of the ABS. Yes, I'd like to call it "the abs."
It's not that I don't like men with abs. I absolutely love them! To quote one movie I happen to come across with but forgot the title, "I love men with abs like an eight dollar whore." hahaha! I meant to say, yes, they are pleasant to look at. They are perfect material for the perfect fantasies. They are drool-worthy species. But do they always have to be just a walking sexual fantasy in books? And do the other characters that surround them always have to stress the obvious?
I get it, if I come face to face with a man showing off his abs right in front of me, I'd probably go tripping and salivating all over him. But that's not to say I have to make myself a spectacle out of myself.
I HATE reading about women who are given one-dimensional characterization when it comes to viewing the opposite sex. Nakakita lang ng abs, naging manyak na? I especially hate it when the woman's dialogues include words like "yummy, katakam-takam na katawan, mukhang masarap dilaan ang abs, parang ang sarap pisil-pisiilin ng abs, etc."
Dilaan? Pisil-pisilin? Seriously? At the rate at which these words are reaching the young readers, I may never let my unborn children come anywhere within a mile radius of a bookstore!
Yeah, I know, I'm just exaggerating.
"It's no wonder that truth is stranger than fiction. Fiction has to make sense." - Mark Twain
Tuesday, August 6, 2013
Erotic Books for Teenagers? WTH!
I have not read Fifty Shades of Grey and all the other sequels of the book. I tried, though. I've only gone three pages because I feel that my critical mind would explode with all the "comments" I'm sure I will have.
Anyway, the purpose of this post is not to talk about 50 Shades but rather about the genre in general. I don't have anything against erotic books. I actually think that its mainstream popularity is inevitable. However, I am most concerned that it has become easily available, especially to the younger audience.
When I said I have not read it, it doesn't mean I didn't know what it contains. It only means that I didn't read it word per word and from cover to cover. I just think it's not right that young girls who have not even graduated from high school are reading about sexual fantasies and fetishes. That's just sick and twisted, in my opinion.
Anyway, the purpose of this post is not to talk about 50 Shades but rather about the genre in general. I don't have anything against erotic books. I actually think that its mainstream popularity is inevitable. However, I am most concerned that it has become easily available, especially to the younger audience.
Kung ang mga pelikula at palabas sa TV ay may pinagdadaanang censorship, sa tingin ko, nararapat lamang na mayroon ding kaukulang hakbang para makasigurong ang mga librong may ganitong tema ay makakarating lamang sa mga mambabasang nasa tamang edad.
When I said I have not read it, it doesn't mean I didn't know what it contains. It only means that I didn't read it word per word and from cover to cover. I just think it's not right that young girls who have not even graduated from high school are reading about sexual fantasies and fetishes. That's just sick and twisted, in my opinion.
Wednesday, July 31, 2013
My Kind of Entertainment
Ang isa sa mga dahilan kung bakit ako nagbabasa ng pocketbook ay para ma-entertain. Sa totoo lang hindi ko feel ang masyadong heavy drama o kaya ay maaksiyon na plot. Hindi ko din feel ang mga may kahalong magic or anything supernatural. Hindi dahil ayoko sa mga iyon kundi dahil bihira lang talaga itong magawa ng tama.
Kung mapapansin niyo sa mga comments ko, naiinis ako kapag nakakakita ako ng napakaraming narrations. Sa totoo lang, nakakaantok naman talaga ang puro narrations diba? Kung gusto ko lang namang matulog eh di nagbasa na lang sana ako ng Philippine Constitution. Pero kapag gusto kong ma-entertain, Tagalog Pocketbook ang binabasa ko.
Oo, na-e-entertain ako. At mayroon akong dalawang klase ng entertainment kapag nagbabasa:
1. Nae-entertain ako dahil maganda talaga
Ito yung mga librong hindi ko talaga mabitiwan. It's engaging and it makes my imagination work overtime. Tipong kahit na tapos na ang eksena ay naiimagine ko pa ang kung ano ang mga pwedeng nangyari pagkatapos o kaya ay kung ano ang mga hidden messages sa bawat salita.
2. Nae-entertain ako dahil sa sarili kong humor
Ito yung mga librong habang binabasa ko ay napakadami kong side comments. Oo, katulad ito ng mga nababasa ninyong reviews/commentaries ko. Ganito kasi ako kapag nagbabasa. I like picking on anything and everything. At this point, tinatawanan ko na lang ang mga nakikita kong mali.
Bago ko ginawa ang blog na ito ay madami na akong nabasang pocketbook na talaga namang nangangailangang gawan ng side comments. Binubulabog ko ang ilan kong kaibigan para lang sabihin ang nabasa kong "bloopers" sa isang pocketbook. Kaya naman may nagsuggest na bakit hindi ko ito isulat sa isang blog.
Kaya heto, samahan niyo na lang ako sa aking "entertainment" hahaha! It's nothing serioues really. Kaya yung mga writers/author diyan, walang personalan. It's all good. We can all get a good laugh hahaha! But in your case, you should probably take notes. At least may isang concerned individual na tulad ko na pino-point out ang inyong pagkakamali LOL! Kahit na opinyon ko lang naman yon. It's better than nothing, right?
Kung mapapansin niyo sa mga comments ko, naiinis ako kapag nakakakita ako ng napakaraming narrations. Sa totoo lang, nakakaantok naman talaga ang puro narrations diba? Kung gusto ko lang namang matulog eh di nagbasa na lang sana ako ng Philippine Constitution. Pero kapag gusto kong ma-entertain, Tagalog Pocketbook ang binabasa ko.
Oo, na-e-entertain ako. At mayroon akong dalawang klase ng entertainment kapag nagbabasa:
1. Nae-entertain ako dahil maganda talaga
Ito yung mga librong hindi ko talaga mabitiwan. It's engaging and it makes my imagination work overtime. Tipong kahit na tapos na ang eksena ay naiimagine ko pa ang kung ano ang mga pwedeng nangyari pagkatapos o kaya ay kung ano ang mga hidden messages sa bawat salita.
2. Nae-entertain ako dahil sa sarili kong humor
Ito yung mga librong habang binabasa ko ay napakadami kong side comments. Oo, katulad ito ng mga nababasa ninyong reviews/commentaries ko. Ganito kasi ako kapag nagbabasa. I like picking on anything and everything. At this point, tinatawanan ko na lang ang mga nakikita kong mali.
Bago ko ginawa ang blog na ito ay madami na akong nabasang pocketbook na talaga namang nangangailangang gawan ng side comments. Binubulabog ko ang ilan kong kaibigan para lang sabihin ang nabasa kong "bloopers" sa isang pocketbook. Kaya naman may nagsuggest na bakit hindi ko ito isulat sa isang blog.
Kaya heto, samahan niyo na lang ako sa aking "entertainment" hahaha! It's nothing serioues really. Kaya yung mga writers/author diyan, walang personalan. It's all good. We can all get a good laugh hahaha! But in your case, you should probably take notes. At least may isang concerned individual na tulad ko na pino-point out ang inyong pagkakamali LOL! Kahit na opinyon ko lang naman yon. It's better than nothing, right?
Ignorance Is A Choice
Mahilig ako sa mga kwento. Kahit na yung mga walang kwentang kwentuhan sa parlor ay pinapatulan ko. Hindi dahil chismosa ako kundi dahil naniniwala ako na "experience is the best teacher."
Minsan tinanong kami ng professor namin sa Philosophy. Teka, Philo nga ba yun? Basta may Ph.D. kasi sa philisophy ang propesor kong yun kaya kung anu-ano ang challenging questions ang ibinabato niya sa amin. Ang sabi niya experience is the best teacher. Ang tanong, kailangan bang ikaw mismo ang naka-experience para masabing may natutunan ka dito?
Nagkaroon ng debate sa klase. Hindi ko alam kung sino ang nanalo. Masyado kasing masaya ang prof ko na nakikita kaming "nag-aaway" tungkol sa kanyang mga philosophical ideas.
Anyway, kahit paano ay madami akong napulot sa debate na iyon. Narealize ko na hindi mo nga kailangang ma-experience ang isang bagay para masabing may matututunan ka doon.
Bakit ko ito sinasabi? Dahil naniniwala akong "stupid is a condition and ignorance is a choice." Oo, nakuha ko din ito sa prof kong yan. Totoo naman kasi. People can't help it if they're stupid. Dahil ayokong gamitin ang salitang bobo at tanga, tatawagin ko na lang silang "intellectually challenged." So as I was saying, ang pagiging intellectually challenged ay isang hindi kanais-nais na kondisyon. It is simply the state of being. Kung yun lang talaga ang kaya ng IQ niya, eh wala na tayong magagawa. Hanggang don lang ang kapasidad niya eh. Hindi naman natin pwedeng ipilit ang size 25 na jeans sa isang taong 30 talaga ang waistline hindi ba?
Pero ang pagiging ignorante sa mga bagay-bagay ay hindi ganyan ka-simple. May mga bagay na pwede mo namang malaman kung gugustuhin mo. The choice is entirely yours.
Anyway, the whole purpose of this post is to remind us that experience is the best teacher. And if you'd rather read Tagalog pocketbooks that teaches you to throw shoes at people or be rude to people, then it's your choice. After all, stupid is a condition and ignorance is a choice.
Minsan tinanong kami ng professor namin sa Philosophy. Teka, Philo nga ba yun? Basta may Ph.D. kasi sa philisophy ang propesor kong yun kaya kung anu-ano ang challenging questions ang ibinabato niya sa amin. Ang sabi niya experience is the best teacher. Ang tanong, kailangan bang ikaw mismo ang naka-experience para masabing may natutunan ka dito?
Nagkaroon ng debate sa klase. Hindi ko alam kung sino ang nanalo. Masyado kasing masaya ang prof ko na nakikita kaming "nag-aaway" tungkol sa kanyang mga philosophical ideas.
Anyway, kahit paano ay madami akong napulot sa debate na iyon. Narealize ko na hindi mo nga kailangang ma-experience ang isang bagay para masabing may matututunan ka doon.
Tulad na lang ng pagiging aware sa mga lovelife ng iyong kaibigan. Siguro ay NBSB ka pa rin hanggang ngayon. Pero base sa mga kwento ng kaibigan mo ay madami ka nang mapupulot na ideya kung paano ba magkaroon ng boyfriend. Maliban sa mga naririnig mong kwento ay nagbabasa ka pa ng pocketbook at nanonood ng pelikula at teleserye na patungkol sa pag-ibig.
Bakit ko ito sinasabi? Dahil naniniwala akong "stupid is a condition and ignorance is a choice." Oo, nakuha ko din ito sa prof kong yan. Totoo naman kasi. People can't help it if they're stupid. Dahil ayokong gamitin ang salitang bobo at tanga, tatawagin ko na lang silang "intellectually challenged." So as I was saying, ang pagiging intellectually challenged ay isang hindi kanais-nais na kondisyon. It is simply the state of being. Kung yun lang talaga ang kaya ng IQ niya, eh wala na tayong magagawa. Hanggang don lang ang kapasidad niya eh. Hindi naman natin pwedeng ipilit ang size 25 na jeans sa isang taong 30 talaga ang waistline hindi ba?
Pero ang pagiging ignorante sa mga bagay-bagay ay hindi ganyan ka-simple. May mga bagay na pwede mo namang malaman kung gugustuhin mo. The choice is entirely yours.
Having said that, I am a person who does not want to be called an ignorant. That's why I read. I have a wide range of topics that I'm completely interested in. And the reason I read Tagalog Pocketbook, other than wanting to be entertained, is because I also want to learn.
Anyway, the whole purpose of this post is to remind us that experience is the best teacher. And if you'd rather read Tagalog pocketbooks that teaches you to throw shoes at people or be rude to people, then it's your choice. After all, stupid is a condition and ignorance is a choice.
Wednesday, June 26, 2013
The Tiny Little Devil In All Of Us
Nadiskubre kong masaya palang magrant. Kaya ito ang isa pang rant.
Let's not pretend that the world is a nice place because it's not. It is full of evilness and wrongdoings (damn I hope I don't sound like a preacher). So while it is true that all people have inner goodness, it is also true that all people have an evil side to them.
The fact that many people visit and read my blog is a testament to how twisted we all are. While we condemn people who talk badly of others, we secretly enjoy watching, or in this case reading about the bashing and torment of someone or something. That tiny little devil at the back of our minds is actually savoring that nasty bit of laugh every time.
Ang ipinagkaiba lang siguro natin, ako ay aware sa presensiya ng aking "tiny little devil." We're very close, actually. LOL! I sound like a psychomaniac. hahahah!
Let's not pretend that the world is a nice place because it's not. It is full of evilness and wrongdoings (damn I hope I don't sound like a preacher). So while it is true that all people have inner goodness, it is also true that all people have an evil side to them.
The fact that many people visit and read my blog is a testament to how twisted we all are. While we condemn people who talk badly of others, we secretly enjoy watching, or in this case reading about the bashing and torment of someone or something. That tiny little devil at the back of our minds is actually savoring that nasty bit of laugh every time.
Ang ipinagkaiba lang siguro natin, ako ay aware sa presensiya ng aking "tiny little devil." We're very close, actually. LOL! I sound like a psychomaniac. hahahah!
Wednesday, June 5, 2013
When Sparks Fly by Celine Isabella
Nang magpunta si Claire sa Bangkok dahil sa trabaho niya, hindi niya inakala na makakatagpo siya roon ng isang lalaki na gaya ni Macoy. He was the most indulgent man she had ever met. Pinasasaya siya nito kahit sa mumunting bagay na ginagawa nito para sa kanya. Pakiramdam din niya, kapag kasama niya ito ay walang sinumang puwedeng makapanakit sa kanya.
She was not born yesterday. Alam niya kung saan hahantong ang nangyayari sa pagitan nila. The attraction was too strong to resist.
May malaki nga lang problema: she was already engaged to be married.
Friday, May 31, 2013
My Bright Star by Kensi
When they were in college, Yumi considered Pete as a pain in the neck that never went away. Makulit at may-kayabangan ito. Granted na may karapatan naman itong magyabang dahil guwapo talaga ito at charming. Nakakainis ito dahil siya ang paborito nitong asarin. And he knew quite well how to use those charms to his advantage.
Then one day, bigla na lang siya nitong binigyan ng regalo. He even called her his bright star. Parang biglang nag-iba ang tingin dito ni Yumi. Suddenly, he was Prince Charming material. Then she noticed she was starting to feel all warm and mushy whenever Pete was around.
Handa na sana siyang aminin na may pagtingin na siya rito, pero bigla naman itong nagpaalam. Binanatan pa siya ng, “I’m sorry, I can’t love you.”
Hindi ba nito napapansin na may nararamdaman na rin siya para dito? Men, they can be really stupid sometimes.
Sunday, May 26, 2013
Miss Ugly Duckling Chases Mr. Bangko by Luna King
“If you walk away now, I won’t chase you again, Stone!”
Isinugal ni Kisa ang lahat ng pag-asa sa puso niya na mahal din siya ni Stone sa bantang iyon. Isang taon na niya itong hinahabol-habol, sinusuyo, at minamahal. Kahit “Mr. Bangko” lang ito sa basketball, hindi sikat at magaspang ang pag-uugali, ito pa rin ang pinili niyang gustuhin. At kahit ilang beses na siya nitong itinaboy, wala pa rin siyang kadala-dala.
It was because he was the only boy who made her feel beautiful despite the ugly scar on her face. Isa pa, nararamdaman niyang mahal na rin siya nito, gaano man nito itanggi iyon.
But she forgot that in love, there were two rules: never expect, never assume. At natutuhan lang niya ang batas na iyon nang sa halip na magbalik ay naglakad si Stone palayo sa kanya…
Thursday, April 25, 2013
Bets On Love by Holly Laine
Dahil sa kagustuhang matupad ang matagal nang pangarap ay napilitan si Scarlett na humingi ng tulong sa pinakaiinisan niyang nilalang—si Apollo, ang best friend ng kakambal niya. Para matulungan siya nito ay kinailangan niyang makasama ito sa bahay sa loob ng tatlong araw.
Expected na niya ang araw-araw na bangayan, pero hindi iyon ang nangyari. Nag-aaway man sila, ikinagulat naman ni Scarlett ang pagpapakita ni Apollo ng concern at pag-aalaga sa kanya. Maniniwala na sana siyang totoo ang mga ikinikilos nito nang malaman niyang pinagti-trip-an lang siya nito. Hanggang sa humantong ang pagbabangayan nila sa isang pustahan. Huli na nang matanto niya na hindi siya dapat nakipagpustahan dito, dahil natalo siya. Ang parusa: magiging slave-girlfriend siya nito sa loob ng dalawang buwan.
Tinanggap niya ang pagkatalo. Ginampanan niya ang maging dapat niyang papel sa buhay nito—hanggang tuluyang mahulog ang loob niya rito. Ang problema na lang ay ang kumbinsihin niya ang sariling huwag seryosuhin ang relasyon nilang bunga lang ng isang pustahan.
Rave of My Heart by Ailaine
Sa loob ng halos siyam na taon ay iniwasan ni Isha si Rave dahil sa pagtanggi nito sa kanya nang magtapat siya ng pag-ibig dito. Pero sa nakalipas na siyam na taon, hindi naman nawala ang nararamdaman niya para dito. At ni minsan, hindi niya naisip na darating pa ang araw na mag-uusap sila. Kinailangan niyang makipagbati rito dahil kailangan niyang humiram ng perang pangkapital sa negosyong nais niyang itayo.
Kinausap niya si Rave at nagawa nilang ayusin ang hindi pagkakaunawaang namagitan sa kanila. He was about to hand her the check nang maka-encounter naman nila ang obsessed admirer ni Rave na si Dina. Sa labis na inis niya sa babae, sa harap nito mismo, ay hinalikan niya si Rave na ikinagulat ng binata.
Nang mag-usap sila, sinabi nitong kinailangan nilang magpanggap na magnobyo dahil hindi pa rin daw titigil si Dina sa pagbuntot dito.
Dahil gusto rin naman ng puso niya ang ideya, she gave in.
Monday, April 22, 2013
Love Will Find The Way by Saab De Andrade
Tumira si Annie Gail sa bahay ng pamilya ni Adonis dahil sa alok ng mama ng binata na tulungan itong maka-move on sa pagkawala ng kasintahan nito. Tinanggap niya ang alok dahil makakatulong din naman iyon sa kanya. Gusto niyang makalimutan ang kabiguang nararamdaman niya dahil sa hindi pagsipot ng groom niya sa araw ng kanilang kasal. Pagkatapos ng insidenteng iyon ay sinabi niya sa sariling hindi na uli siya magmamahal.
Iyon ang akala niya. Sa araw-araw na laging kasama ni Annie Gail si Adonis ay nahulog ang loob niya rito. Nagising na lang siya isang araw na mahal na niya ito. Lalo pang nahulog ang loob niya kay Adonis nang halikan siya nito.
Ngunit kung akala niya ay pareho ang nararamdaman nila para sa isa’t isa ay nagkakamali siya. Nawalang parang bula ang lahat ng pag-asa niya nang malaman niya mula mismo kay Adonis ang dahilan kung bakit hinalikan siya nito.
Subscribe to:
Posts (Atom)





